در شب های آخرین ماه سال 90  چندتا از سیارات معروف منظومه شمسی به راحتی قابل مشاهده هستند .سیاره ناهید( زهره ) که از قدر 11/4 – می درخشد در افق غرب در  نزدیکی های سیاره هرمز(مشتری) قابل مشاهده است و از سیاره هرمز حدود 10 درجه و 17 دقیقه فاصله دارد . سیاره مشتری هم از قدر 02/2 – می درخشد و در حال حاضر ساکن برج بره یا حمل است و ناهید هم در برج دوماهی یا حوت اقامت گزیده است .  پایینتر از سیاره ناهید سیاره تیزپای سامانه خورشیدی یعنی تیر(عطارد) هم به سختی قابل دیدن استا چرا که به خورشید نزدیک است و در نور خورشید گم می شود .سیاره تیر هم اکنون حدود 17 درجه از خورشید فاصله دارد .

برای دیدن و خواندن مطلب به ادامه مراجعه کنید .

   چگونه آب به زمین رسید...

رصدخانه فضایی هرشل در تازه ترین بررسیهای خود بر روی یک ستاره دنباله دار یک اقیانوس یخی مشابه اقیانوسهای زمین را شناسایی کرد.
به گزارش خبرگزاری مهر، یک تیم بین المللی به سرپرستی “پل هارتوگ” از موسسه ماکس پلانک آلمان چند ستاره دنباله دار در منظومه خورشیدی را مورد بررسی قرار دادند.
در این راستا، این ستاره شناسان با استفاده از تازه ترین اطلاعات جمع آوری شده توسط رصدخانه فضایی هرشل آژانس فضایی اروپا بر روی ستاره دنباله 103P/Hartley 2 اقیانوسی یخی را شناسایی کردند که شباهت بسیاری به اقیانوسهای زمین دارد.
تلسکوپ هرشل نشان داد که در ترکیبات این یخها “دوتریم” (ایزوتوپ هیدروژن) وجود دارد و در واقع تفاوت چندانی میان هیدروژن و این ایزوتوپ وجود ندارد.
این کشف می تواند تائیدی بر تئوری باشد که برپایه آن آبهای زمین می توانند با باران شهاب سنگها به سیاره ما رسیده باشند.

به اعتقاد بسیاری از دانشمندان زمین بی آب به دنیا آمده است و تنها پس از 8 میلیون سال با یک افزایش آب مواجه شده که به گفته برخی، این آب حاصل برخورد دنباله دارها به زمین است....
 

در ادامه مطلب بخوانید...

دورترین کهکشان رصد شد..

پژوهشگران در این باره اعلام کردند مشاهده این کهکشان به ما نشان می دهد اوضاع جهان پس از وقوع انفجار بزرگ در چهارصد و هشتاد میلیون سال قبل چگونه بوده است.

اخترشناسان اعلام کردند تلسکوپ فضایی هابل موفق شده است دورترین کهکشان را در فضا رصد کند. این کهکشان سیزده میلیارد و دویست میلیون سال نوری از کره زمین فاصله دارد و به دانشمندان در خصوص پیدایش جهان دیدگاه جدیدی می دهد.

پژوهشگران در این باره اعلام کردند مشاهده این کهکشان به ما نشان می دهد اوضاع جهان پس از وقوع انفجار بزرگ در چهارصد و هشتاد میلیون سال قبل چگونه بوده است.

گارث ایلینگورث اخترشناس دانشگاه کالیفرنیا در سانتا کروز در این باره گفت رصد اخیر تلسکوپ هابل ما را به کهکشانهای نخستین بسیار نزدیک کرده است. ایلینگورث و همکارانش از تلکسوپ هابل برای پیگیری تغییرات ایجاد شده در کهکشانها در فاصله زمانی چهارصد و هشتاد تا ششصد و پنجاه میلیون سال پس از وقوع انفجار بزرگ استفاده می کنند. این پژوهشگران تا کنون به این نتیجه رسیده اند که شمار ستاره هایی که طی این دوره زمانی به وجود آمده است در مقایسه با سایر دوره های زمانی بسیار زیاد بوده است.

دو خبر جالب دیگر را در ادامه بخوانید .

رصدخانه جمینی
 

داشتن دو چشم بهتر از داشتن فقط یک چشم است. به‌همین دلیل تلسکوپ‌های نور مریی/فروسرخ جمینی، دوقلو هستند؛ اما دوقلوهایی که به‌اندازه یک اقیانوس از یکدیگر فاصله دارند. باوجود این فاصله زیاد این دو به کمک هم می‌توانند سراسر آسمان را پوشش دهند. جمینی جنوبی در شیلی و جمینی شمالی (که در تصویر مشاهده می‌کنید) در بالای آتشفشان خاموش موناکی در هاوایی قرار گرفته است. 7 کشور مالکیت جمینی را در دست دارند.

تلسکوپ‌های فضایی کورات و کپلر

"به ادامه مطلب بروید ..." 

تلسکوپ فضایی پلانک متعلق به آژانس فضایی اروپا (ESA) چندی قبل
انتشارات مایکرویو مرموز و اشکال جزیره مانندی از ستارگان را در
کهکشان راه شیری ثبت کرد. 
«کریزیستوف گورسگی» از محققان آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) ناسا می گوید:
تلسکوپ پلانک جنبه های دیدنی و حیرت انگیزی از کهکشان راه شیری را 
آشکار می کند. در این تصاویر انتشارات مه آلود ریزموج (مایکروویو) در اطراف مرکز 
کهکشان دیده می شود.

به گفته وی، انتشارات مه آلود ریزموج در طول موج های کوتاه روشن تر از 
نورهای مشابهی هستند که در سایر نقاط کهکشان ساطع می شوند. 
این انتشارات از نقطه ای در قلب کهکشان ساطع می شوند و شبیه شکلی
 از انرژی نور هستند که در هنگام شتاب الکترون ها در میدان مغناطیسی
 تولید می شوند. محققان به طور دقیق موفق به کشف منبع اصلی
 انتشارات مه آلود نشده اند،
 اگرچه ابرنواختر، تندبادهای عظیم کهکشانی یا ماده تاریک به عنوان 
منابع احتمالی مطرح شده اند. تلسکوپ پلانک همچنین مناطقی از گاز سرد 
(عمدتا هیدروژن) را در کهکشان راه شیری کشف کرده که به گفته محققان،
احتمالا محل شکل گیری ستارگان جدید است. هیدروژن مولکولی
سوخت مورد نیاز در فرآیند شکل گیری ستارگان است و کشف ابرهای ناشناخته از
منواکسید کربن به درک بهتر از نحوه تولد ستارگان در کهکشان راه شیری کمک می کند.
تلسکوپ فضایی پلانک در سال 2009 به فضا پرتاب شد.
محققان از تصاویر و داده های این تلسکوپ در کنار اطلاعات به دست آمده از 
کاوشگر ویلکینسون ناسا برای تجزیه و تحلیل نوسانات کوچک در پس زمینه کیهانی
 استفاده می کنند.
منبع :isna

 بزرگترین خوشه کهکشانی که تا کنون در جهان دیده شده است، توده غول پیکری که اخترشناسان آن را “El Gordo” می نامند، روزی می تواند اسرار زیادی را درباره ماده تاریک نامرئی که جهان را از خود پر کرده است آشکار سازد.
به گزارش خبرگزاری مهر، نام این خوشه به زبان اسپانیایی به معنی “خوشه کهکشان چاق” و نام رسمی آن ACT-CL J0102-4915 است که در فاصله هفت میلیارد سال نوری از زمین، در دوره ای که جهان نیمی از سن کنونی خود را داشته قرار گرفته است. جهان اکنون 13.7 میلیارد سال سن دارد.
این کهکشان غول پیکر جرمی دو کوادریلیون (2,000,000,000,000,000) برابر خورشید دارد و از این رو عظیم ترین خوشه ای است که تا کنون در دورافتاده ترین بخش از جهان هستی شناسایی شده است.

مرکز آب و هوای فضایی ناسا به زودی مجهز به تجهیزات بسیار پیشرفته پیش‌بینی فعالیت‌های خورشیدی خواهد شد که نخستین از نوع خود در جهان هستند.

پس از چند سال‌ آرامش نسبی، خورشید شروع به فعالیت دوباره کرده است. تا حدود ۲۰ ماه آینده که خورشید کاملا بیدار شود، یک تیم پژوهشی ناسا در مرکز فضایی گادرد، که مسئول تحقیق بر روی فعالیت‌های خورشیدی است تجهیزات بسیار پیشرفته‌ای در اختیار خواهند داشت که به آن‌ها امکان پیش‌بینی‌های دقیق‌تر فعالیت‌های خورشیدی را خواهد داد. 

آزمایشگاه آب و هوای فضایی در مرکز فضایی گادرد اخیرا بودجه‌ای دریافت کرده است تا یک فناوری پیشرفته رایانه‌ای را به نام «پیش‌بینی جمعی» پیاده‌سازی نماید. هوا‌شناسان از این شیوه پیشرفته هم‌اکنون برای ردیابی مسیرهای احتمالی و اثرات گردباد‌ها و دیگر رویدادهای شدید جوی استفاده می‌کنند. 
_{بقیه مطلب رو در ادامه بخوانید ...}