کتابی جامع و کامل در ارتباط با خورشید . این کتاب را می توانید به عنوان مرجع بسیار خوبی برای آشنایی با موضوعات مختلف حول خورشید مطالعه کنید. در این کتاب با عناوینی متنوعی از قبیل نگاهی به خورشید ، سال خورشیدی ، خورشید به عنوان ساعت ، کسوف به مانند یک اسلحه ، خدای خورشید ، خورشید ابزاری در ستاره شناسی ،نام های مستعار خورشید  ، طبقات و لایه های خورشید ، درون خورشید ، منبع تازه ای از انرژی ، هسته خورشید ، خورشید مغناطیسی ، دیگر خورشید ها ، منظومه های شمسی دیگر ، تولد و آغاز خورشید ، اواسط زندگی خورشید ، اتفاقات کوتاه مدت در طول حیات خورشید ،  خورشیدی جوان و کم نور ، عصر یخبندان ، ارتباطات گم شده  ، جو و محیط خورشید ، آغاز حیات انسان ها ، اولین روزهای خورشید ، طول موج ها ، پوسته ، چشمان و حیات خورشید ، تاثیرات آب و هوایی ، ماهواره ها ، منابع انرژی ، گرمای خورشیدی ، پیشگویی ها و آینده خورشید ، آخرین روزهای این ستاره و ... بخوانید...

 تعداد صفحات : 163        حجم فایل : 3.8 مگابایت         زبان : انگلیسی

برای دانلود اینجا را کلیک کنید

_{برگرفته از سایت نجوم ایران}

شنبه 19 فروردین , ماه به همنشینی ارباب حلقه یعنی سیاره کیوان(زحل) می شتابد تا منظره ای جالب به پهنه تاریک و راز آلود آسمان شب دهد . در این شب ماه در فاز 98% قرار داد و کیوان نیز از قدر81/0 می درخشد . فاصله ماه از سیاره کیوان حدود 8 درجه است و این پدیده در برج  سنبله اتفاق می افتد و ستاره درخشان سماک اعزل نیز شاهد این پدیده زیباست . مشاهده این مقارنه زیبا را از دست ندید  .

_{به نقل از :محمد مسعود صحت بخش}

   چگونه آب به زمین رسید...

رصدخانه فضایی هرشل در تازه ترین بررسیهای خود بر روی یک ستاره دنباله دار یک اقیانوس یخی مشابه اقیانوسهای زمین را شناسایی کرد.
به گزارش خبرگزاری مهر، یک تیم بین المللی به سرپرستی “پل هارتوگ” از موسسه ماکس پلانک آلمان چند ستاره دنباله دار در منظومه خورشیدی را مورد بررسی قرار دادند.
در این راستا، این ستاره شناسان با استفاده از تازه ترین اطلاعات جمع آوری شده توسط رصدخانه فضایی هرشل آژانس فضایی اروپا بر روی ستاره دنباله 103P/Hartley 2 اقیانوسی یخی را شناسایی کردند که شباهت بسیاری به اقیانوسهای زمین دارد.
تلسکوپ هرشل نشان داد که در ترکیبات این یخها “دوتریم” (ایزوتوپ هیدروژن) وجود دارد و در واقع تفاوت چندانی میان هیدروژن و این ایزوتوپ وجود ندارد.
این کشف می تواند تائیدی بر تئوری باشد که برپایه آن آبهای زمین می توانند با باران شهاب سنگها به سیاره ما رسیده باشند.

به اعتقاد بسیاری از دانشمندان زمین بی آب به دنیا آمده است و تنها پس از 8 میلیون سال با یک افزایش آب مواجه شده که به گفته برخی، این آب حاصل برخورد دنباله دارها به زمین است....
 

در ادامه مطلب بخوانید...

دورترین کهکشان رصد شد..

پژوهشگران در این باره اعلام کردند مشاهده این کهکشان به ما نشان می دهد اوضاع جهان پس از وقوع انفجار بزرگ در چهارصد و هشتاد میلیون سال قبل چگونه بوده است.

اخترشناسان اعلام کردند تلسکوپ فضایی هابل موفق شده است دورترین کهکشان را در فضا رصد کند. این کهکشان سیزده میلیارد و دویست میلیون سال نوری از کره زمین فاصله دارد و به دانشمندان در خصوص پیدایش جهان دیدگاه جدیدی می دهد.

پژوهشگران در این باره اعلام کردند مشاهده این کهکشان به ما نشان می دهد اوضاع جهان پس از وقوع انفجار بزرگ در چهارصد و هشتاد میلیون سال قبل چگونه بوده است.

گارث ایلینگورث اخترشناس دانشگاه کالیفرنیا در سانتا کروز در این باره گفت رصد اخیر تلسکوپ هابل ما را به کهکشانهای نخستین بسیار نزدیک کرده است. ایلینگورث و همکارانش از تلکسوپ هابل برای پیگیری تغییرات ایجاد شده در کهکشانها در فاصله زمانی چهارصد و هشتاد تا ششصد و پنجاه میلیون سال پس از وقوع انفجار بزرگ استفاده می کنند. این پژوهشگران تا کنون به این نتیجه رسیده اند که شمار ستاره هایی که طی این دوره زمانی به وجود آمده است در مقایسه با سایر دوره های زمانی بسیار زیاد بوده است.

دو خبر جالب دیگر را در ادامه بخوانید .

در مرکز باقیمانده این ابرنواختر باید یک ستاره، یا همدم ستاره ای باشد که قبلأ منفجر شده است. تشخیص این ستاره برای درک این مسئله مهم است که چگونه این ابرنواختر نوع Ia منفجر شده است. کشف این ستاره به نوبه خود ما را به درک بهتر این مسئله می کشاند که چرا درخشندگی این نوع انفجار این قدر قابل پیش بینی می باشد. درک این مسئله به نوبه خود کلیدی اساسی برای قاعده یا درجه بندی کل جهان ماست. اما مشکل این است که حتی یک تحقیق و بررسی دقیق از مرکز ابرنواختر (SNR 0509-67.5) تا هنوز به کشف هیچ ستاره ای منجر نشده است. این موضوع نشان میدهد که ستاره همدم این ابرنواختر در ذات خود بسیار کم نور و به حدی کم فروغ است که در گذشته بصورت یکی از ستاره های درخشان غول بوده. یعنی به مفهوم این است که ستاره همدم او می تواند یک کوتوله سفید کم نور یا شبیه آن باشد، اما جرم آن کمتر از ستاره ای بوده که منفجر شده. در اینجا ابرنواختر (SNR 0509-67.5) در نور مرئی به رنگ سرخ توسط تلسکوپ فضایی هابل و همچنین در طول موج های اشعه ایکس با رنگ غیر طبیعی سبز توسط رصد خانه فضایی اشعه ایکس چاندرا نشان داده شده است. با گذاشتن موس روی تصویر می توانید موقعیت یا مرکز لازم برای ستاره همدم گمشده را بیابید که بصورت یک حلقه سفید نشان داده شده است.

منبع:apod.nasa.gov