ستاره شناسان با استفاده از ماهواره اروپایی کوروت 10 سیاره دیگر را در خارج از منظومه شمسی شناسایی کردند که به این ترتیب تعداد سیارات خارجی شناخته شده به 561 عدد رسید .

در میان این سیارات ، یک سیاره در مدار یک ستاره غیرمعمول جوان و دو سیاره هم اندازه نپتون در اطراف یک ستاره واحد مشاهده شده است.
ماهواره کوروت این سیارات را با اندازه گیری افت ناچیز نور ستاره مرکزی به هنگام عبور سیاره از برابر آن ( از منظر زمین) شناسایی کرد. این ماهواره تاکنون 23 منظومه را پیدا کرده است.
کنترل این ماهواره که در سال 2006 پرتاب شد با سازمان فضایی فرانسه است. این ماهواره کمی پیش از کپلر، ماهواره مشابه سازمان فضایی آمریکا (ناسا) وارد مدار شد.
کوروت ابتدا قرار بود تا اواسط سال 2008 فعال باشد اما ماموریت آن اکنون تا سال 2013 تمدید شده است.
این ماهواره نه تنها جای خود را به عنوان یک شکارچی سیارات تثبیت کرده است بلکه از آن به عنوان یک ابزار دقیق 'اخترلرزه شناسی' - مطالعه ترکیب ستارگان براساس نوری که ساطع می کنند - یاد می شود.
در تازه ترین مجموعه کشف شده، هفت عدد از این سیارات از نوع به اصطلاح 'مشتری های داغ' هستند؛ یعنی غول های گازی از نوع مشتری که بسیار به ستاره مرکزی نزدیکترهستند و مدار خود را ظرف چند روز کامل می کنند.
دو سیاره دیگر در مدار ستاره ای به نام کوروت-24 می گردند که قطر آنها برابر است و حدودا 4/1 برابر نپتون هستند و مدارهای خود را به ترتیب هر پنج و 12 روز یک بار کامل می کنند.
یکی از مشتری های داغ حول ستاره ای به نام 'کوروت-18' می گردد که تصور می شود فقط 600 میلیون سال قدمت داشته باشد. این سیاره به خصوص نظر اخترفیزیکدان ها را جلب کرده است زیرا با کمک آن می توانند اطلاعات زیادی درباره مراحل اولیه تشکیل سیارات به دست آورند.
'سوزان آیگرین' اخترفیزیکدان دانشگاه آکسفورد که بخشی از تیم کوروت است، گفت: اگر بخواهیم شرایطی را که این سیارات در آن شکل گرفتند ، درک کنیم، باید آنها را ظرف چندصد میلیون سال اول تشکیل آنها ، مطالعه کنیم.

برای دیدن عکس در اندازه واقعی اینجا کلیک کنید .

چه چیزی این رگه‌ی غیر عادی سنگی را روی مریخ به وجود آورده است؟ فرضیه‌ی پیش‌رو این است که این لایه ی نازک سنگی که « Homestake » خوانده می‌شود از جریان ماده‌ای مایع به‌جا مانده است مانند بیشتر رگه های معدنی که روی زمین هم وجود دارند. و گزینه‌‌ی ممکن برای مایع جاری ، آب است. پس این رگه‌ی معدنی سرشار از کلسیم و سولفور، آخرین مدرک از احتمالات رو به رشدی است که می‌گوید بخشی از مریخ در گذشته اب داشته است. این مدارک این فرضیه‌ را که مریخ یک بار شرایط میزبانی حیات را داشته است افزایش می‌دهد. تصویر بالا چشم‌اندازی در نزدیکی لبه‌ی غربی  دهانه ی برخوردی ایندیوراست که  مریخ نورد فرصت،که اکنون هم در حال کاوش روی مریخ است، آن را گرفته است. تصویر کوچک تر نمای نزدیک رگه معدنی که به تازگی کشف شده است را نشان می‌دهد.

امتیاز تصویر:  Mars Exploration Rover Mission, NASA, JPL, Cornell

پردارش تصویر: Kenneth Kremer, Marco Di Lorenzo

Today's APOD in English