در اغلب نقاط کشور ماه‌ گرفتگی جزئی پیش از طلوع ماه آغاز می‌شود.

گرفتگی جزئی ماه در خسوف 19 آذرماه از ساعت 16 و 16 دقیقه و گرفتگی کلی از ساعت 17 و 36 دقیقه بعد از ظهر آغاز می‌شود.

گرفت کلی ماه در ساعت 18 و 27 دقیقه و گرفتگی جزئی در ساعت 19 و 48 دقیقه پایان می‌باید.

این گرفتگی در آسیا، اروپا، شرق آفریقا، آمریکای شمالی، اقیانوسیه و جنوبگان قابل رؤیت است.

برای آنکه گرفتگی ماه و یا گرفتگی خورشید پیش آید لازم است خورشید، زمین و ماه هر سه در یک صفحه قرار گیرند. در ماه گرفتگی، مخروط تمام سایه زمین باید ماه را در بر گیرد.

اگر سه جرم سماوی ماه، خورشید و زمین همیشه در یک سطح قرار داشتند، گرفتگی ماه در همه فازهای بدر ماه صورت می‌گرفت؛ اما این مطلب با آنچه در عمل اتفاق می‌افتد مطابق نیست.

مدار حرکت ماه به دور زمین در حدود 5 درجه و 9 دقیقه نسبت به سطح دایره‌البروج (سطح مدار زمین) متمایل است؛ در نتیجه ماه گرفتگی فقط وقتی رخ می‌دهد که ماه بدر در یکی از دو گره قرار می گیرد. محل این گره‌ها طی 18.6 سال در گردش کامل به دور زمین دارند.

در ماه گرفتگی لازم است که ماه در نزدیکی یکی از گره‌های مدار خود و در حالت مقابله یعنی در فاز بدر باشد.

در هنگام خسوف، ماه، اول وارد قسمت نیم سایه زمین می شود. در این حالت چنانچه ناظری در ماه باشد، خواهد دید که قسمتی از قرص خورشید توسط زمین پوشانده شده است.

تشخیص گرفتگی ماه در نیم‌سایه زمین مشکل است. وقتی که گرفتگی ماه در نزدیکی یکی از گره‌های آن صورت گیرد ممکن است گرفتگی آن جزئی و یا کمی باشد.

زمانی که قسمتی از کره ماه داخل قسمت تمام سایه زمین شود، گرفتگی جزئی و هنگامی که تمام کره ماه داخل قسمت تمام سایه زمین شود، گرفتگی کلی به وقوع می‌پیوندد.